logo poeziepodium Eindhoven
 

Tip 3

Met dank aan Victor Thomasse

 

Foto-tip 3

Met dank aan Monike Walraven

 

Zet gewoon wat woorden achter elkaar

(tips voor de rijmelaar)

 

Als dichter loop je telkens langs de rand, niet alleen, maar hand in hand met wie nog kijken kan zoals een kind en zonder schrik de dingen noemt bij zijn of haar meest eigen naam. Plots valt de zon op de grond (daar waar je net nog zelf stond) en de winkelstraat valt uit elkaar in stukken die roepen naar mekaar: net was ik nog een lantaarnpaal of een etalage van Blokker, heel banaal, of een oud vrouwtje langs de kant maar nu, plots in een nieuw verband, zijn we deel van een refrein dat ons losmaakt en verbindt, dat verstomt en dat verblindt, dat vol vuur en passie en wat niet meer ons voor deze ene keer bevrijdt van koude, kille regelmaat. Hang daarom guirlandes langs de gevels en strooi robijnen, goudstaven en diamanten, werp toverpoeder in de lucht en zing meerstemmig met de faunen, nimfen en het kind.

Of nee, maak juist niet mooier wat je ziet, maar durf het aan onder te gaan naar die ene plaats zonder sterren en maan waar de wanhoop heerst van nooit meer zijn wie je ooit eens was. Van o, o, o, voorgoed voorbij en de van de koude voorjaarsnacht, durf te voelen voor hen voor wie het hart nog slechts een spier is binnenin die stof eet en azijn drinkt en het begin van de maand de hoeren neukt. Vertel van het grauwe fabrieksterrein met onkruid tussen de tegels en van de weeë lucht die niet meer uit je kleren gaat.

Of beter nog, laat het cement het cement, laat alles los. Vlieg tussen de vergeten wolken, maak huppeldansjes met de klanken, drink 100 liter limonade en maak zinnen van slechts twee woorden, als slangenkoorden. Ben eigen baas in eigen werk: je bent toch van jezelf gemaakt, toch helemaal van jezelf gemaakt? Ze moeten eens weten, die je zien gaan met je onzekere tred en de wat gebogen rug welk een bron van vrije associatie er in jou huist en welk een pracht. Vertrapt, verguist maar niet verloren wordt je door de vrijheid opnieuw geboren in strofen die niet rijmen maar die iets dieps, iets heel dieps ...

Hoewel, hoe zielig kan je zijn? Nee, gebruik liever het houvast van duizenden jaren poëzie, van metrum en van rijmschema. Haal een liniaal uit de la en verdeel het papier in gelijke delen en tel de woorden die verschijnen, gebruik volta en gedachtenlijnen. Bestrijd de chaos in je leven ( al is het maar voor even) met rijen en kolommen, overwin het pretentieus gewauwel van de vormeloze drommen.

Of zet gewoon wat woorden achter elkaar, de een achter de ander, tot het goed is. Of een beetje goed, want dat is al heel wat. Heus, neem het niet te serieus.

 

Victor Thomasse

 

 

 

Foto-tip 3:

Omzwerm het onderwerp.

De zinnen kunnen van alle hoeken binnen kruipen.